Mięta
Wpisany przez Administrator   

Mięta jest częstym składnikiem żywności jak również suplementów diety. Wyróżniamy tu szereg gatunków różniących się składem i tym samym zastosowaniem. Najpopularniejsza jest mięta pieprzowa.

 

1.    Mięta pieprzowa - Mentha piperita - bylina dorastająca do 90 cm wys., o miłym miętowym, ostrym zapachu i smaku, łodyga podnosząca się, ciemno-purpurowa, ulistnienie równoległe, kielich rurkowato-dzwonkowaty, o 5 ząbkach, korona z rurką ukrytą w kielichu, podzielona na 4-5 łatek, bez wyraźnych warg pręcików 4, słupek 1 kwiaty liliowe.

2.    Mięta długolistna - Mentha longifolia - bylina dorastająca do 100 cm wys., łodyga, owłosiona, liście podługowate lub lancetowate, siedzące (bez ogonków) lub krótkoogonkowe, brzegiem grubo, nierówno ząbkowane lub ostro piłkowano-ząbkowane.

4.    Mięta polna - Mentha arvensis - bylina do 40 cm wys., łodyga podnosząca się, owłosiona, czterokanciasta, równomiernie owłosiona, ulistnienie równoległe, liście ogonkowe - jajowate, brzegiem piłkowane.

Surowcem jest ziele (górne odcinki) lub sam liść - Herba vel Folium Menthae.

Skład chemiczny.
W liściu mięty pieprzowej znaleźć można: olejek eteryczny - 0,5-1,5% (ok. 2,5%), garbniki - 6-12%, goryczki, fenolokwasy, flawonoidy (apigenina, i luteolina, diosmetyna), karoten, kw. kawowy (0,5-2%), kw. chlorogenowy (0,7%), kw. ursolowy (0,3%), kw. oleanolowy (0,12%), betainę, argininę, fitosterol, tłuszcze, glukozę, ramnozę, sole mineralne (boru, miedź, sód, żelazo, cynk, mangan, glin, molibden i magnez).

Ziele mięty długolistnej zawiera kw. ursolowy, kw. oleanolowy, saponinę -stachiozę, olejek eteryczny, a w nim piperiton, piperytenon i oksypiperiton.

W zielu mięty polnej występuje olejek eteryczny składający się z pulegonu, mentonu i piperitonu. Olejek ten nie zawiera mentolu.

Działanie

Gatunki zawierające mentol działają rozkurczowo, wiatropędnie, wykrztuśnie, uspokajająco, odkażająco, rozgrzewająco, żółciopędnie, znieczulająco i przeciwbólowo (w dużych stężeniach), odświeżająco, przeciwzapalnie, wzmacniająco, napotnie, moczopędnie; obniżają ciśnienie krwi (w dużych dawkach), rozszerzają naczynia wieńcowe (efekt krótkotrwały i przy dużej dawce), przywracają prawidłowe ruchy robaczkowe jelit, zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego, regulują wypróżnienia, działają przeciwymiotnie.


Mięta polna i mięta długolistna, czyli gatunki nie zawierające mentolu działają żółciopędnie, ściągająco, moczopędnie, rozkurczowo.

« poprzednia