Glikozydy kardenolidowe
Wpisany przez Administrator   

Glikozydy kardenolidowe to  grupa  do glikozydów nasercowych o pięcioczłonowym pierścieniu laktonowym. Występują między innymi w  naparstnicy purpurowej, naparstnicy wełnistej, konwalii majowej, miłku wiosennym, strofantusie.

Glikozydy naparstnicy purpurowej – Digitalis purpurea L. możemy podzielić na trzy grupy: pochodne digitoksygeniny (purpureaglikozyd A, digitoksyna, odorozyd), pochodne gitoksygeniny (purpureaglikozyd B, gitoksyna), pochodne gitaloksygeniny (glukogitaloksyna, gitalkosyna, glukowerodoksyna, werodoksyna).

Podstawowym glikozydem naparstnicy purpurowej zawarta w liściach jest digitoksyna. Digitoksyna działa gównie na lewą połowę mięśnia sercowego. Charakteryzuje się prawie 100 % wchłanianiem z przewodu pokarmowego, zdolnością do silnego wiązania z białkami surowicy krwi. Digitoksyna powoli jest powoli wydalana i i wykazuje Duzy stopień kumulacji. Jest związkiem działającym powoli i długotrwale.

Gitoksyna natomiast nie wchłania się z przewodu pokarmowego i utrudnia wchłanianie digitoksyny. Związek ten nie znalazł zastosowania w przemyśle farmaceutycznym.

Glikozydy naparstnicy wełnistej - Digitalis lanata Ehrh:
I Pochodne digitoksygeniny- lanatozyd A, acetylodigitoksyna, digitoksyna
II Pochodne gitoksygeniny- lanatozyd B, acetylogitoksyna, gitoryna
III Pochodne digoksygeniny- lanatozyd C, acetylodogoksyna, digoksyna
IV Pochodne gitaloksygeniny- lanatozyd E, glukoalanadoksyna, glukowerodoksyna)
V Pochodne diginatygeniny- lanatozyd D, diginatyna

Lanatozyd A stanowi główny glikozyd naparstnicy wełnistej, wchłania się z przewodu pokarmowego w 80% a także silnie się kumuluje. Lanatozyd C wiąże się z albuminami surowicy krwi, wchłania się w około 40%. Stosowany jest w lecznictwie w postaci wyizolowanej. Digoksyna działa szybko, bo po około godzinie, dobrze się wchłania do 70%. Znajduje zastosowanie między innymi  w arytmii, chorobach mięśnia sercowego.
Głównym glikozydem konwalii majowej –Convallaria majalis konwalatoksyna pochodna strofantydyny). Działa szybko i słabo się kumuluje.
W przypadku miłka wiosennego - Adonis vernalis  podstawowym glikozydem jest adonitoksyna. Glikozyd nie ulega kumulacji, słabo się wchłania z przewodu pokarmowego. Nie jest stosowana w postaci wyizolowanej.

« poprzednia   następna »