|
|
|
|
Glikozydy nasercowe stanowią najcenniejsze leki stosowane w leczeniu niewydolności mięśnia sercowego. Związki te stanowią połączenia geniny (części aglikonowej o charakterze steroidowym) z różnymi cukrami. Geniny posiadają strukturę steroidową z pierścieniami laktonowymi w pozycji C-17, zwykle w położeniu β. Decyduje to o właściwościach glikozydów nasercowych. Pierścień laktonowy ma charakter nienasycony, jego nasycenie bądź otwarcie powoduje zanik działania. Geniny posiadają także co najmniej 2 grupy karboksylowe. Wyróżniamy dwie grupy glikozydów nasercowych: 1-Glikozydy kardenolidowe (kardenolidy),2-glikozydy bufadienolidowe (bufadienolidy). Część cukrowa złożona jest z powszechnie występujących cukrów np. D-glukoza oraz z cukrów charakterystycznych tylko dla glikozydów nasercowych takich jak np. D(+)- Digitoksoza, D(+)- Digitaloza. |
|
|
|
|